Kanchana님의 프로필o(‧'''‧)o Americium~Am(。...사진블로그리스트 도구 도움말

Fungsakorn Kanchana

직업
sensitiveมากๆๆๆๆ อยากเข้มแข็งกว่านี้ง่ะ
리스트

KU

KP

o(‧'''‧)o Americium~Am(。→‿←。)

♡เธอเป็นยังไงฉันอยากรู้ เพราะฉันดูเธอไม่ออก ยังคงไม่เข้าใจ♡
3월 23일

The Return of Me & Bye'Nior@Camping&Resort-Rayong

      หวัดดีค่ะทุกๆคน  หลังจากที่เราหายไปประมาณปีกว่า (อันนี้ก็เว่อร์ปาย)  วันนี้ก็ถึงคราวที่จะมาอัพสเปซซักที  ไม่ได้อัพมาซะนาน  เริ่มจากอะไรดีน้า... เอาเป็นว่าเริ่มจากปิดเทอมตุลาของเทอม1เลยแล้วกัน 
      พอเราสอบเสร็จแล้วก็เกิดอาการไข้ขึ้นสูงมาก  ทีแรกก็นึกว่าเป็นไข้ธรรมดา  ที่ไหนได้คับพี่น้อง  เป็นไข้เลือดออกซะงั้น  นอนโรงพยาบาลไปซะ3วัน  ทรมานสุดๆ  แบบว่าต้องให้น้ำเกลือด้วยอ่ะ  กินอะไรไม่ได้เลย  ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยป่วยจนเข้าโรงพยาบาลมาก่อน  แต่ก็ต้องขอบคุณคุณพ่อคุณแม่มากๆ ที่คอยเฝ้าไข้  ได้รู้กันคราวนี้  ว่าไม่มีใครรักเราเท่าคุณพ่อคุณแม่แล้วจริงๆ  แล้วก็ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆ ที่คอยโทรมาถามไถ่อาการด้วยนะคะ  เพราะทุกๆคนทำให้ทำให้เรามีกำลังใจแล้วก็หายเร็วขึ้น  (ขอบคุณsmsจากSomeone  ถึงแม้เค้าจะไม่ยอมโทรมา  แค่smsก็ทำให้เรามีกำลังใจสุดๆแล้ว)
      24-27 ตุลา Bonding Games ที่จุฬา  ต้องไปแสดงพิธีปิดเพื่อนรับเป็นเจ้าภาพต่อด้วยอ่ะ  Cheer leaderมือ ประกอบเพลงของขวัญจากก้อนดิน  ตั้งแต่เกิดมารัวยังไม่เคยรัวเลย แล้วอยู่ดีๆต้องไปเป็นleadท่าก็ยากสุดๆ แล้วยังมีเวลาซ้อมแค่ประมาณ4วัน  แต่ก็ผ่านมาด้วยดีนะ  (someoneชมด้วย ว่าเต้นสวยดี)
      ประมาณวันที่10 พ.ย. และแล้วก็มีคนเป็นไข้เลือดออกตามเรา  สงสัยจะป็นเพราะไม่ยอมโทรมาหาตอนเราเป็น  ตัวเองเลยต้องเป็นด้วย  แต่ก็ทำให้เราไม่เป็นอันทำอะไรเลย  เรียนเสร็จในแต่ละวันก็มุ่งหน้าไปโรงพยาบาล  ไปเยี่ยมทุกวันเลย  แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรซักคำ  ไปนั่งเงียบๆ อยู่นานสองนอนแล้วก็กลับหอ  วันไหนคนเยอะก็นั่งอยู่นอกห้อง  ช่วงนั้นก็บ้าไปพักใหญ่  วันดีคืนดีก็ร้องไห้  แต่มันก็ทำให้เรายิ่งแน่ใจในความรู้สึกของตัวเอง  ช่วงนั้นแบบว่าทุ่มเททุกอย่างเต็มที่  แต่ก็เหมือนสูญเปล่า  หลังจากนั้นเราก็เหนื่อยและท้อไปพักใหญ่เลย
      17 พ.ย. น้องมิกกี้คลอดลูกออกมา 11 ตัว คลอดตั้งแต่คืนวันที่17 ถึงเช้าวันที่18เลย  ตัวผู้5 ตัวเมีย6  ปลอดภัยทั้งแม่และลูก  น้องมิกกี้เก่งสุดๆ
      19 พ.ย. วันเกิดเราเอง อิอิ  ขอบคุณสำหรับsmsของทุกๆเลย (รวมถึงของsomeoneด้วย  ไม่รู้ว่ามีใครแอบเอามือถือเค้ามาส่ง หรือเค้าส่งเอง)
      20 พ.ย. เพื่อนในกลุ่มเซอร์ไพร์สวันเกิดให้  ขอบใจมากๆนะจ๊ะทุกคน  เค้กอร่อยมากๆเลย  เราได้เอาไปให้someoneด้วยนะ  แต่ไม่รู้ว่าเค้าได้กินมั๊ย  แล้วก็ขอบคุณสำหรับของขวัญทุกๆชิ้นเลย  ไม่ว่าจะเป็นจากเพื่อนๆKP จากเพื่อนๆพี่ๆน้องๆKU  หอบกลับหอแทบไม่ไหวแน่ะ 
     
      ผ่านไปผ่านมาBye'Niorเลยแล้วกัน 18-20มีนา ไปที่ รีสอร์ทแอนด์แคมป์ปิ้ง ระยอง ในเครือของอมรพันธ์  ทะเลสวยดี  ที่พักก็โอเค  อาหารก็อร่อย  วันแรกพวกเราก็เล่นน้ำกันตั้งแต่บ่าย3ครึ่งเลย  สนุกมากๆ คลื่นแรงกำลังดี  เพื่อนบางคนไปเล่นBanana boatด้วยนะ  ขึ้นมาก็ตัวดำกันเป็นแถวๆ  แต่สนุกมากๆเลย  ได้ผ่อนคลาย  และคลายเครียดจากการเรียนอันแสนหนักหนามาตลอดทั้งเทอม  คืนวันแรกก็เข้าฐาน  พี่ๆให้ความร่วมมือกันดีมากๆเลย  (แต่น่าเสียดายตอนที่เคโระมาที่ฐานเรา  มีเหตุผลบางประการที่ทำให้เราต้องไปที่อื่น เลยไม่ได้ดูเคโระเล่นเลย)  แล้วคืนนั้นก็มาเล่นต่อเพลงกะพี่ใหม่ พี่บุษ พี่แจ็ค  เช้าวันที่สองก็ได้รับประทานอาหารที่มีให้เลือกอย่างมากมาย  จนกระทั่งตอนบ่ายก็มีเกม&กีฬาเล็กๆน้อยๆ  สนุกๆขำๆ  พี่ๆให้ความร่วมมือกันเต็มที่อีกแล้ว  เล่นยังไม่ทันเสร็จฝนก็ตกลงมาซะก่อน  แต่ก็ตกแป๊บเดียวนะ  (แอบหวังว่าจะได้คุยกะเคโระเหมือนปีที่แล้ว  แต่ก็ไม่ได้คุยเลย)
แล้วตอนเย็นก็รับประทานอาหารเย็นไป ร้องคาราโอเกะไป  ช่วงนี้เราคึกมากๆ  ทั้งเต้นทั้งร้องเพลง  เก็บอาการไม่อยู่  แต่ก็ไม่ได้ขึ้นไปร้องบนเวทีหรอกนะ  จริงๆอยากขึ้นไปร้องซักเพลง  แต่ก็ไม่กล้า  เสร็จแล้วก็กล่าวความรู้สึก  เราเป็นตัวแทนของปี2  ตอนที่เรากล่าวมีแต่คนคิดว่าเราร้องไห้  พอพูดเสร็จได้รับเสียงปรบมือเกรียวกราวเชียว  ดีใจมากๆเลย  แล้วก็ผูกข้อมือให้พี่ๆๆ  ซึ้งกันมากมาย  แต่ก็มีเรื่องให้เราเสียใจ  เหอเหอ  รู้สึกเหมือนตัวเองอกหักแล้วจริงๆ  ที่ผ่านมาเราคงคิดไปเองคนเดียว.. คืนนั้นก็ไม่ได้นอนทั้งคืนเลย  เล่นเกมตำรวจจับผู้ร้ายกะเพื่อนๆ  ถึงจะติ๊งต๊องแต่สนุกมากมาย  แล้วตอนบ่ายๆก็เดินทางกลับ  ระหว่างเดินทางกลับนี่สิ  ความรู้สึกต่างๆมันรุมเร้าทำให้เราอดไว้ไม่ได้อีกแล้ว  นั่งร้องไห้มาตลอดทางเลยคับพี่น้อง  ไม่ใช่แบบว่าแค่น้ำตาไหลนะ  แต่ร้องแบบว่าสะอึกสะอื้น  ร้องจนหูอื้อ  แล้วก็หายใจไม่ออก...   ลาก่อนนะคะ พี่ๆทุกคน  แอมจะไม่มีวันลืมพี่ๆ เลย  แอมรักพี่ค่ะ
8월 19일

FoR sOmEonE

  เป็นคนเดิม คอยห่วงใยเธอทุกวัน
ทั้งที่รู้ว่า...เธอนั้นไม่มีใจ...
ยังคอยดูแลใส่ใจเธอทุกอย่าง
แม้ต้องรู้ว่า สุดท้ายก็ไม่ได้อะไร...

คนอย่างฉันรูปร่างหน้าตาอย่างนี้ ไม่ต้องบอก ก็เข้าใจ
ไม่ได้คิดอะไรให้เกินกว่านั้น
ได้ทำเพื่อเธอ แค่นี้ก็ภูมิใจ

 
ทำยังไงเธอก็คงจะไม่รัก ไม่ได้คิดมาก ไม่รักไม่เป็นไร
ไม่เป็นแฟน แต่เป็นได้เท่านี้ ก็ดีแค่ไหน
ได้เท่าไหร่ก็เอา

กินอะไร ไปที่ไหนขอให้บอก
ขอแค่เธอชอบ บอกมาจะพาไป
ไม่ต้องเกรงใจ ยังไงให้รีบบอก
แม้ฉันไม่ชอบ แต่ฉันก็จะไม่ขัดใจ

 

 ถ้าบังเอิญเจอคน สิบคน
สิบคนนั้นก็เป็นเพื่อนเธอ
คงมีชื่อฉันเสมอ ที่เธอไม่เคยทักทาย
ในบรรดาใครๆ เพื่อนเธอที่มี
ที่เธอเคยจำชื่อไว้ ฉันก็แน่ใจ
คงไม่มีชื่อฉันอยู่

แอบมีใจให้เธออย่างนี้
แอบยินดีเมื่อเธอสุขสม
อยู่กับฝันเล็กๆ หวังลมๆ คนเดียว
แค่วูบเดียวจริงๆ ที่เหมือนว่าเธอ
จะหันมามองแลเหลียว
อาจเป็นแค่เสี้ยวเดียว แค่นี้ก็ดีใจ

ฉันไม่รู้หรอกนะ ก็ไม่รู้หรอกนะ
ใยถึงแคร์เธอมากอย่างนี้
ทั้งที่รู้ว่าเธอไม่เห็นฉันมีตัวตน

ต่อให้ไม่มีที่ยืนในหัวใจ
และไม่เคยจะอยู่ในสายตา
อาจเป็นเหมือนดังลม
อยู่ข้างๆ ตัวเธอ แต่เธอไม่สนใจ

ต่อให้ใจเธอเองจะรักใคร
และไม่เคยใยดีกันสักหน
คนที่เธอไม่แล คนไม่มีตัวตน
ก็ยังมีเธอทั้งคนยืนอยู่ในหัวใจ

7월 10일

~NevER~ ไม่เคย

อาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ 
แต่ไม่รู้ทำไม ว่าลึกๆข้างใน มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา
 
ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง
เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ ยิ่งนานเท่าไรในใจยิ่งรับรู้ความจริง
 
ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน
ในความฝันของเธอแค่ผ่านมา และผ่านไป
ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย
เจ็บแทบตาย แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ
6월 18일

การเริ่มต้นชีวิตเด็กปี2

 
 
ฉันขอมองเห็นเธออยู่ตรงนี้
เพียงพอแล้วเท่าที่มีไม่วาดฝัน
ไม่เรียกร้องให้เธอมาสนใจกัน
ไม่ขอไปอยู่ตรงนั้นในใจเธอ
 
 
ขอเป็นเพียงหยดน้ำยามเธอหิว
เป็นสายลมแผ่วพลิ้วยามเธอเผลอ
เป็นคนส่งกำลังใจไปให้เธอ
ยามเธอเพ้อสิ้นหวังกำลังใจ
 
 
 
  หลังจากที่ไม่ได้บล็อกด้วยคำพูดตัวเองซะนาน ได้แต่สื่อผ่านเพลง (ด้วยเหตุผลบางประการ...ซึ่งทุกคนก็น่าจะรู้) ก็เลยกลัวทุกคนจะเบื่อ  อันนี้ก็ขอมาบ่นๆให้ฟังอีกแล้วกันนะ
         ตอนนี้ก็แบบว่าเรียนหนักมากๆ เรียนไม่รู้เรื่องซักวิชา การบ้านก็เยอะ  แล้วทุกๆวันศุกร์ก็ต้องเรียนทั้งLab Phy Chem - Lab Or Chem เรียนแลปทั้งวันเลย   เหนื่อยๆๆๆๆ เหนื่อยจริงๆ  ขาก็ยังไม่หายดี  ต้องยืนทั้งวัน  กลับบ้านมาก็ปวดขาเลย  เดินไม่ค่อยปกติอีกละ
         นอกจากเรื่องเรียนแล้วก็ยังมีเรื่องอื่นๆที่ทำให้ต้องหนักใจอีก  จะทำไงต่อไปดีน้า  จริงๆก็ตัดสินใจแล้วนะ  แต่ก็ทำไม่ได้หรอก...  ตอนนี้เค้าคงจะยุ่งอยู่จริงๆแหละ  เห็นใจจริงๆ แต่ก็ช่วยไรไม่ได้เลย  เพราะเค้าคงไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเราหรอก  เหอเหอ -*-  ยังไงก็ปั่นงานให้เสร็จนะคะ  จะได้ไปสานสัมพันธ์ด้วยกัน  ปีสุดท้ายแล้ว  อยากให้ไปจังเลย
 
         ถ้ากลับมาจากสานสัมพันธ์แล้วจะเอารูปมาฝากให้ทุกๆคนดูกันนะคะ 
 
P.S.  เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ  มีไรให้ช่วยก็บอกได้ (ถ้าไม่รังเกียจ)  พักผ่อนมากๆ  เด๋วไม่สบาย
 
         ขอบคุณเพื่อนๆ และพี่ๆ(ที่น่าร้าก)ทุกคนที่คอยเป็นห่วง และให้กำลังใจ
         ขอบใจนะ...ที่โทรมาหาทุกคืน (เกรงใจจริงๆ)  หายเร็วๆแล้วกัน
         คิดถึงเพื่อนๆ AbmaKanT KP เพื่อนๆ Chem ด้วยนะ  ขอบใจนะที่ให้ลอกการบ้าน ไม่งั้นเราคงตายแน่
 
 
        
6월 1일

~Can you change your mind???~

   เปลี่ยนใจหน่อยได้ไหม
ใจมันไม่เคยเปิดรับใครประตูปิดไว้ไม่ต้อนรับใครเลย
ใครดีเท่าไรก็ยังเฉยๆ ถ้าไม่ใช่เธอไม่สนใจ


นานเป็นปีที่ยังรอเธอ อยู่อย่างนั้น

แม้เธอเคยพูดว่าฉัน ไม่ใช่เลย


เปลียนใจหน่อยไหม
โปรดมองฉันตรงที่หัวใจ
อาจไม่ใช่คนที่เธอฝันใฝ่ แต่หมดทั้งห้องหัวใจ

จะเปิดเอาไว้รอวันที่เธอ จะเปลียนใจ


เธอเองก็ยังไม่ พบใคร ไม่เจอคนไหนแบบที่ใจต้องการ
ทำไมไม่ลองเปิดใจให้ฉัน หันมามองกันได้ไหมเธอ


นานเป็นปีที่ยังรอเธอ อยู่อย่างนั้น
แม้เธอเคยพูดว่าฉัน ไม่ใช่เลย


เปลียนใจหน่อยไหม โปรดมองฉันตรงที่หัวใจ

อาจไม่ใช่คนที่เธอฝันใฝ่ แต่หมดทั้งห้องหัวใจ

จะเปิดเอาไว้รอวันที่เธอ จะเปลียนใจ


ทำไมไม่รู้ที่ไม่มองใครเลย แม้ล่วงเลยมานานใจก็เหมือนเดิม
หวังแค่เพียงให้เธอ...
 
เปลี่ยนใจหน่อยได้ไหม...
5월 25일

ใจไม่รักดี

.................... 
 
ก็รู้ว่าเธอมีเขา ส่วนฉันนั้นมาทีหลัง
แอบรักเธอไปอย่างจัง กลับตัวไม่เคยได้
ก็รักเธอเพียงฝ่ายเดียว แค่เห็นก็คงชื่นใจไม่หาย
ทำอย่างไร เมื่อใจไม่รักดี

หลง ไม่มีทางออก บอกตัวเองว่าควรตัดใจซักที
แต่หลง คนที่แสนดี เธอคนนี้ที่ทำให้ใจละลาย

แอบรักเธอจะผิดไหม แค่คิดถึงและห่วงใย
อยากย้อนเวลากลับไป เมื่อเธอครอบครองได้
เพิ่งพบเจอคำว่ารัก แต่แล้วต้องเจอกับคำว่าสาย
ทำอย่างไร เมื่อใจไม่รักดี

หลง ไม่มีทางออก บอกตัวเองว่าควรตัดใจซักที
แต่หลง คนที่แสนดี เธอคนนี้ที่ทำให้ใจละลาย

แอบรักเธอจะผิดไหม แค่คิดถึงและห่วงใย
อยากย้อนเวลากลับไป เมื่อเธอครอบครองได้
เพิ่งพบเจอคำว่ารัก แต่แล้วต้องเจอกับคำว่าสาย
ทำอย่างไร
เมื่อใจไม่รักดี

เพิ่งพบเจอคำว่ารัก แต่แล้วต้องเจอกับคำว่าสาย
ทำอย่างไร เมื่อใจไม่รักดี
 
 
 For... Someone     รักนะ..แต่ไม่แสดงออก
5월 24일

ฉันเคยมีเธออยู่ข้างกายบ้างไหม

เธออยู่ไหน...เวลาที่ฉันต้องการเธอที่สุด
เธออยู่ไหน...เวลาที่ฉันเสียใจที่สุด
เธออยู่ไหน...เวลาที่ฉันไม่มีใคร
เธออยู่ไหน...เวลาที่ฉันอยากจะปรึกษาใครสักคน
เธออยู่ไหน...เวลาที่ฉันร้องไห้อย่างเดียวดาย
 
ฉันไม่เคยเห็นเธอเลย...หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ
 
ฉันเคยมีเธออยู่ข้างกายบ้างไหม????
 
 
ขอบคุณ...นะคะ  ที่คอยให้คำปรึกษา และเป็นห่วงเสมอมา
ขอบคุณ...นะคะ  ที่คอยให้กำลังใจ
ขอบคุณ...นะคะ  ที่อยู่ข้างๆเวลาที่ร้องไห้
ขอบคุณ...นะคะ  ที่นั่งฟังเรื่องเพ้อเจ้อ  ของคนที่กำลังขาดสติ
 
 
ขอบคุณจริงๆ...ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรไปได้มากกว่าคำนี้
 
 
 
사진(1/38)